Voor werkgevers: loonregres

Indien een werknemer buiten zijn schuld (langdurig) arbeidsongeschikt raakt, is het voor de werkgever mogelijk ex art. 6:107a BW het netto doorbetaald loon te verhalen op een aansprakelijke derde. Hieraan zit een restrictie: ‘het civiel plafond’.

Naast het ‘civiel plafond’ is er nog een begrenzing van het te verhalen bedrag: niemand mag meer verhalen dan zijn feitelijke schade. Heeft de werkgever het ziektewetrisico van zijn werknemers verzekerd, dan mag hetgeen de ziektewetverzekeraar heeft uitgekeerd nog in mindering worden gebracht op de vordering van de werkgever.

BEL ONS :  0880-112 112 (lokaal tarief)
OF KLIK HIER VOOR HET CONTACTFORMULIER DAN BELLEN WIJ U TERUG

Een stukje creativiteit

Een hoger bedrag verhalen dan het ‘civiel plafond’ (het nettoloon van de arbeids- ongeschikte) kan dus niet. Nooit. In de jurisprudentie (uitspraken van rechters) zijn echter aanwijzingen te vinden die ruimte bieden voor een andere schadeberekening, waarmee de kans wordt verkleind dat de vordering van de werkgever lager uitvalt dan het ‘civiel plafond’.

Werkgevers maken veel kosten wanneer een werknemer arbeidsongeschikt raakt. Het doorbetaalde loon bedraagt natuurlijk altijd meer dan hetgeen de werknemer zelf netto ontvangt. Daarnaast is er veelal sprake van kosten van een vervangende kracht en kan het voorkomen dat er bijvoorbeeld een order te laat wordt afgehandeld waardoor er een boete moet worden betaald of dat een klant afhaakt.

Een rekenvoorbeeld

Voor de duidelijkheid: noemen we het nettoloon van de werknemer A, alle andere loonkosten en schade van de werkgever B, de totale kosten van de werkgever (A+B=) C en alle ‘opbrengsten’ (de eerder genoemde uitkering op de ziektewetverzekering) D, dan is het onze overtuiging dat de vordering van de werkgever bestaat uit C – D, met het ‘civiel plafond’ A als bovengrens.

Aansprakelijkheidsverzekeraars stellen zich op het standpunt dat de vordering van de werkgever niet meer bedraagt dan de uitkomst van de som A – D.

Zij rekenen het ‘civiel plafond’ uit en trekken daar dan de uitkering van de eventuele ziektewetverzekeraar af. Wordt dus 70 % van het loon door een ziektewetverzekeraar uitbetaald dan wordt door de aansprakelijkheidsverzekeraar (van de schadeveroorzaker) slechts de resterende 30 % van het nettoloon van de arbeidsongeschikte werknemer aan de werkgever vergoed.

Te nemen hobbels

Nu scherp gedefinieerde regels voor het berekenen van de claim van de werkgever (nog) ontbreken, leggen aansprakelijkheidsverzekeraars het vorderingsrecht van de werkgevers uit op de voor hen meest voordelige wijze. Als het aan de aansprakelijkheidsverzekeraar ligt komt, als de werkgever een ziektewetverzekering heeft afgesloten, de werkgeversclaim altijd ver onder het ‘civiel plafond’ uit. Er zijn echter goede argumenten die een andere visie op de berekening van de omvang van ‘werkgeversregres’ verdedigbaar maken. Wij hebben ze nader voor u belicht.

Volledige vergoeding?

Alleen wanneer de schadeveroorzaker c.q. zijn of haar verzekeraar volledig aansprakelijk is voor het ongeval, wordt u als regresnemer volledig schadeloos gesteld. Eventuele ‘eigen schuld’ van het slachtoffer, uw werknemer, bij de toedracht van het ongeval mag ook worden verrekend met uw vordering. In de jurisprudentie is ook nog eens bepaald dat – ook al gaat het om hetzelfde ongeval – er voor regresnemers zoals u, andere strengere bepalingen gelden om aansprakelijkheid erkend te krijgen dan voor het slachtoffer zelf.

Verder dient de schade van het slachtoffer en de regresnemers volledig aan het ongeval zijn toe te rekenen wil de aansprakelijke partij gehouden zijn tot integrale vergoeding van de schade. Een slachtoffer dat voor het ongeval al niet helemaal gezond was zal over het algemeen minder schadevergoeding ontvangen dan een slachtoffer dat voor het ongeval volledig gezond was. Het gezien de omstandigheden naar redelijke proporties terugbrengen van de schadevergoeding wordt in juridische termen ook wel ‘matigen’ genoemd. Ook regresnemers kunnen met het ‘matigen’ van hun vordering worden geconfronteerd. Wel is het zo dat de voor het ongeval aansprakelijke aannemelijk zal moeten maken dat het redelijk is om te ‘matigen’.